A A A

Het is het klassieke thema van vrijwel elke foute familie kerstfilm; Kerstmis dreigt niet door te gaan!! Er is altijd wel een schurk in het verhaal die ervoor zorgt dat al het speelgoed verdwijnt, dat de kerstman zijn gevoel voor liefde kwijt raakt, dat de rendieren niet meer kunnen vliegen en meer van die onzin. Allemaal fantasie natuurlijk. Of toch niet?

De schrik sloeg om de oren toen de aanvoerders gisteren een Whatsapp kregen vanaf de Noordpool. Iemand had de zaal voor as dinsdag eerder gehuurd dan wij en dus kon het Mix-toernooi kan niet doorgaan. Oh, help!! Onze Kerst wordt verpest. In menig huiskamer heerst nu een dramatische sfeer. Is alles dan voor niets geweest? Kunnen we de boom weer afbreken? Kunnen de sokken weer van de schoorsteenmantel af? Welke slechterik in dit stuk is hier voor verantwoordelijk? Is er een Ludo aan te wijzen? Vast een ijskoningin bij de SRO die wraak wilde nemen op de zware onderhandelingen over de nieuwe zaal. Terwijl zij een bonbonnetje weg smikkelt streept ze gniffelend de dinsdag voor de kerst in de planning door.  En zo wordt ons jaarlijkse feestje verstierd. Geen Kootje die met kerstmuts brullend binnenkomt. Geen Reinier die voor één keer per jaar de bal wel binnen de drie meter knijtert. Geen recreant die ontdekt wordt. Geen andere recreant die zich voor eens weer talent voelt. Geen flauw verzonnen namen met dito prijzen. Maar ook geen gezelligheid aan de bar, geen verbroedering door alle lagen van de club heen. Geen kans om gezamenlijk het jaar uit te zwaaien. Een doorbroken traditie en dat nog wel in het laatste jaar in de Schuilenburg. 

De voortekenen waren er eigenlijk al. Afgelopen vrijdag werden alle drie de wedstrijden met 4-0 verloren. Bij ons Wilhelmina tegen Irene. Grootmoeder tegen kleindochter. In werkelijkheid was het leeftijdsverschil ook zo groot. Voor die jongens na de wedstrijd geen champagne, want ja; NIX-onder de 18.  Het was koud in het veld. We stonden als kleine elfjes te kijken naar de jongens aan de overkant. Bij hen stonden Donner en Blitzen te beuken. Bij ons Cupid en Dancer. In een verwoede poging de bal te ontwijken, kreeg Maarten er toch één vol op de neus. Tot ver in het volgend jaar kan hij nog aangesproken worden als the Red Nosed Reindeer.  Kabouter Prikprak aan de kant kon ook niet veel uitrichten. De rest stond als een kerstboom aan de grond genageld of met een bolle buik “ho-ho-ho” te schreeuwen in een poging de opmars van de tegenstanders te stoppen.  Tot zo ver de Ghost of X-mas Present. Aan de bar konden we weer terugdenken aan de Ghost of X-mas Past, maar de future van een klasse lager komt ook gevaarlijk dichterbij. De 4e plek is niet meer haalbaar vrees ik. 

Misschien lag het in de themakeuze van het toernooi. We hadden geen idee waar het over zou moeten gaan en dus werd het een voorbereiding van niks. Genoeg flauwe namen om te bedenken, je hoeft vrijwel niks bedenken of te regelen en de prijzen stellen ook niks voor. 

Is alles dan voor niks geweest? Nee, natuurlijk niet. Wij acteren toch niet in een flauwe B-movie die altijd goed aflopen en we met een goed gevoel het theater verlaten? In het echte leven is feitelijk een kerstdag niet veel anders dan iedere andere. Alle vreugde en feest, maar ook alle ellende en verdriet zijn er nog gewoon. Noch Assad, noch de rebellen kennen kerst. Een tsunami of aardbeving trekt zich er ook niks van aan. Het verschil is wellicht dat we er even iets meer bewust bij stil staan dat we die waarden kunnen delen met hen die ons waardevol zijn. Maakt dan niet uit waar je in geloofd. Of het nu de geboorte van een godenzoon is of oud Germaans feest. Voor mijn part een door coca-cola en postcodeloterij uitgebuit en opgeblazen sentiment. Voor eenieder hoop ik dat het feest van het licht en de wending van het seizoen ook een wending met het spel met zich meebrengt. Op naar het licht. Ik laat met het feest niet afnemen door het ontbreken van een enkel toernooitje. De 4e plek van onderen is ook goed. Vandaar: Laat maar komen die Ghost of X-mas.

NiX aan de hand.

 

Voor een iedereen fijne feestdagen en tot volgend jaar. 

Marty